Zatrzymaj się przy słowach.

„Prawdziwa siła tego człowieka nie leży w bezlitosnym ostrzu, lecz w sercu, które potrafi krwawić po zadaniu ciosu.”

„Nie martw się, mały, dzielny Dżukanie. Nie jestem najsilniejszy, nie jestem najszybszy, ale kocham cię ponad wszystko. Ty walcz, mały bracie, a ja będę biegł. Będę biegł dla ciebie aż do końca.”

„Ufam z całych sił, że życie jest po to, by czynić dobro – pomagać słabszym od siebie i chronić ich przed złem.”

„Choć me ciało jest słabe i kruche, a serce trwożliwe, to jednak moja lojalność wobec twego rodu jest z żelaza.”

„Ponieważ kiedy na mnie patrzył, nie widział księżniczki, instrumentu politycznego czy trofeum dla wrogów. Widział kobietę. Pierwszy raz w życiu poczułam, że moje życie ma wartość samo w sobie, a nie z powodu krwi, która płynie w mych żyłach.”

„Odwaga to nie brak strachu, ale umiejętność działania mimo niego. Pamiętaj, że nawet najmniejszy płomień, o ile nie da się zdławić, będzie miał moc rozpraszania najgłębszego mroku.”

„Wojownik, który wraca z pustymi rękami, ale pełnią sił, nie jest przegrany. (...) Prawdziwie przegrany jest ten, który wraca ze złamanym duchem i bez sił na kolejny dzień.”

„Boją się, ale pamiętaj, że każdy strach ma swoje granice, które wyznacza nie tylko rozsądek, ale i honor.”

„Wierz mi, przyjdzie czas, że bogowie rozliczą cię za to, czy, kiedy już wylizałeś rany, miałeś odwagę wrócić na szczyt przepaści, by skoczyć raz jeszcze.”

„Nawet gdy leżąc bezbronny i pozbawiony sił poczujesz ciepły oddech wroga, który schyli się, by poderżnąć ci gardło czy napluć w twarz, to okazja jeszcze będzie. Jeśli naprawdę będziesz chciał wygrać, to wtedy po prostu przegryziesz mu tętnicę jak wściekły pies.”

„Siłę mierzy się nie mięśniami, ale wielkością serca i rozumem.”

„Spojrzał na krew wsiąkającą w ubitą ziemię placu i nie widział w niej sprawiedliwości, a jedynie potwierdzenie, jak daleko odszedł od bycia niewinnym chłopcem z lasu.”

„Każdy nosi w sobie jakieś myśli – o domu, złocie czy chwale. Ja noszę w sobie duchy i krzyki z przeszłości, które nigdy nie milkną. Ale gdy zaczyna się walka, gdy świat wokół mnie szaleje, a stal dzwoni o stal... one cichną.”

„Kroczysz ścieżką zemsty, a śmierć kładzie się cieniem na każdym twoim kroku. Myślisz, że niesiesz sprawiedliwość, ale po sobie pozostawiasz wiele krwawych śladów.”

„Dotarło do mnie, że nawet jeśli zabijasz w dobrej sprawie, to gdzieś w głębi twoich trzewi rodzi się bestia, która łaknie mordu i żywi się cierpieniem.”

„W tamtej chwili wszystko się zmieniło. Nie czuł już bólu ani strachu. Była tylko rozkosz. Świat już nie dzielił się na dobrych i złych, ale na tych, którzy biją i tych, którzy są bici.”

„Kiedyś nastanie dzień, gdy poczujesz się bezpieczny, uspokoisz się i obudzisz pozbawiony obaw. Wtedy stanę przed tobą. Ostrze przeciw ostrzu.”

„Człowiek zbliżający się do bogów jest jak ćma igrająca z ogniem.”

„Wiesz, że ja się dobrze na tym znam. Bogowie nigdy nie dają nic za darmo. Życie, które ci zwrócili, to nie podarunek. Jeśli cię zawrócili z drogi, to znaczy, że będziesz musiał za to zapłacić. […]”

„To nie my kierujemy swymi ścieżkami, lecz bogowie, więc zdarza się, że nie do nas należy wybór czyją krew przelejemy.”

„Jestem prochem wobec potęgi boga, a me imię nie ma żadnego znaczenia…”

„My... jesteśmy wiatrem. Koń to skrzydła, które noszą nas nad ziemią. Zapomnij o korzeniach, leśny człowieku, jeśli chcesz tu przetrwać, musisz oderwać się od ziemi i nauczyć latać.”

„Każdy drapieżnik, nieważne jak potężny, ma swoją słabość. Chwilę, w której jego pycha albo inny czynnik odsłania mu kark. To jest chwila wojownika. Twoja chwila i nie wolno ci jej zmarnować.”

„W drapieżnych, bursztynowych oczach bestii Dymitr zobaczył to, czego brakowało na twarzy człowieka, czyli czystą, instynktowną wolę zabijania. (...) Stał przed nim ktoś, kto mógłby go rozpłatać na pół z tym samym spokojem, z jakim łamie się kromkę chleba.”

„Nie obraź się panie, lecz człowiek w jedwabiach nie ma mocy by wezwać wilki.”

„Ten słodki zapach – tu uniósł wysoko dłoń srebrzącą się monetami – jest dla Waregów niczym zapach krwi dla wilczej watahy. Przyciągnie ich nawet z końca świata.”

„Piękne miasto, stary przyjacielu – mruknął tak cicho, by słyszał go tylko Trak. – Ale oddałbym wszystkie jego skarby za jeden haust stepowego wiatru i niesionej przez niego wolności.”